پنج شنبه ٢٣ آذر ١٣٩٦ فارسي|Italian
صفحه اصلی|ايران|اسلام|زبان و ادبيات فارسی|سوالات متداول|تماس با ما|پيوندها|نقشه سايت
عنوان
ایران
برج ميلاد - تهران
ورود
نام کاربری :   
کلمه عبور :   
[عضویت]
اشتراک خبرنامه
نام :   
ایمیل :   
نحوه ی تدریس مذهب در مدارس ایتالیا

 منبع :

 نويسنده : رایزنی فرهنگی ج.ا.ایران - رم    ایمیل : istitutoculturaleiran@gmail.com

 نوشته شده در تاريخ : 1389/09/27  

گزارشی از نحوه ی تدریس مذهب کاتولیک در مدارس ایتالیا

 

تاریخچه ی آموزش مذهب کاتولیک در مدارس ایتالیا و نحوه ی شرکت در کلاس های دروس مذهبی

 

از سال 1922، بنا بر توافق نامه ای سیاسی میان دولت ایتالیا و کلیسای کاتولیک، که به درخواست" موسیلینی"؛ رهبر وقت ایتالیا؛ صورت پذیرفت، آموزش دروس مذهبی، در برنامه ی درسی مدارس ایتالیا قرار گرفت.

از نقطه نظر بحث حاضر می توان مدارس کشور ایتالیا را به دو دسته تقسیم نمود:

1-  مدارس کاتولیک.

2- مدارس دولتی.                   

مدارس کاتولیک:

آموزگاران این مدارس، کشیشان و خواهران روحانی هستند که در کلاس هایی مزین به علامت صلیب و  در حال و هوایی روحانی، تمامی دروس حتی دروس غیر دینی را با نظر به مسایل مذهبی تدریس می نمایند. در این مدارس، تمامی کلاس ها با نیایش و رسم صلیب توسط تمامی شرکت کنندگان بر سینه آغاز می شود و با مراسم سپاس گزاری و رسم مجدد صلیب بر سینه به پایان می رسد.

بدیهی است آموزش تعالیم مسیحی مطابق عقاید مذهب کاتولیک، حجم عمده ی برنامه ی درسی این مدارس را به خود اختصاص می دهد.

مدارس دولتی:

در این مدارس حال و هوای مذهبی حاکم بر مدارس کاتولیک مشاهده نمی شود و محتوای دروس مذهبی و غیر مذهبی کاملاً از یکدیگر مجزا گردیده است.

در مدارس دولتی کشور ایتالیا، درس آموزش تعالیم مذهبی، در برنامه ی درسی این مدارس، وجود دارد؛ اما ساعات محدود و مشخصی را به خود اختصاص می دهد وانتخاب این درس و حضور در کلاس مربوط به آن، بستگی به تمایل شخصی دانش آموزان دارد و برای دانش آموزان اجباری نیست.

 در ده ساله ی اخیر وضع قوانین آموزشی درباره ی نحوه ی ارایه ی درس آموزش تعالیم مذهبی، به طرز فزاینده ای در راستای احترام به تمایل و انتخاب شخصی دانش آموزان پیش رفته است، به نحوی که امروزه، دانش آموزانی که به هر دلیل مایل به شرکت در کلاس آموزش تعالیم مذهبی نباشند، به سهولت این مساله را هنگام ثبت نام در فرم ثبت نام خود قید می نمایند و بی هیچ توضیح بیشتری از شرکت در کلاس مذکور معاف می گردند.

اما ممکن است این سوال برای خوانندگان ما پیش بیاید که، دانش آموزانی که در کلاس درس آموزش های مذهبی شرکت نمی نمایند، ساعات خالی این درس را چگونه سپری می نمایند؟

به منظور جلوگیری از وقوع بی نظمی در مدارس دولتی ایتالیا، دانش آموزانی که مایل به شرکت در کلاس درس آموزش تعالیم مذهبی نیستند، ملزم می باشند، مطابق برنامه ریزی این مدارس، ساعات مربوط به این درس را، به یکی از چهار نحوه ی زیر سپری نمایند:

1 این دانش آموزان می توانند به صورت مخاطب آزاد در کلاس آموزش تعالیم مذهبی شرکت نمایند. این دسته از دانش آموزان ملزم به شرکت در فعالیت های کلاس نیستند؛ در آزمون پایانی این درس نیز شرکت نمی نمایند؛ اما مادامی که در کلاس شرکت می  نمایند موظف هستند که نظم کلاس را رعایت نمایند.

 بی نظمی هایی که این دسته از دانش آموزان در کلاس درس ایجاد می کنند، باعث شده است که، تعداد زیادی از مدرسین  درس آموزش تعالیم مذهبی، با حضور این دسته از دانش آموزان، در کلاس های درس مربوطه، مخالف باشند؛ اما برنامه ریزان آموزشی بر این باورند که، اگر دانش آموزان اجازه داشته باشند به صورت مخاطبین آزاد در این کلاس ها شرکت نمایند، ممکن است پاره ای از آن ها به مفاد و محتوای این آموزش ها علاقه مند شده واین آموزش ها را پی گیری نمایند.

2- دانش آموزان می توانند در ساعات مقرر در کلاس درس آموزش تعالیم مذهبی حاضر باشند ولی در سکوت و بدون بر هم زدن نظم کلاس، به مطالعه ی دیگر دروس خود مشغول باشند.

اگر گزینه ی فوق الذکر را دقیق تر مورد بررسی قرار دهیم، درخواهیم یافت، بیش از آن که این گزینه، صرفاً، راه حلی برای سامان دهی به ساعات خالی دانش آموزانی باشد که قصد شرکت در آزمون درس آموزش تعالیم دینی را ندارند، ترفندی آموزشی است. دانش آموز با احساس امنیت از این که مشغول به مطالعه ی درس دیگری است و با محتوای درس آموزش تعالیم مذهبی کاری ندارد، به صرف حضور در کلاس، به طور غیر مستقیم در معرض این آموزش ها قرار می گیرد و ممکن است علاقه مند شده و پی گیری نماید.

3 دانش آموزان اجازه دارند به صورت مخاطب آزاد و با حفظ نظم در کلاس دروس دیگر شرکت نمایند.

این گزینه به دانش آموزان اجازه می دهد با صرف وقت بیشتری علایق شخصی خود را تعقیب نمایند؛ یا می تواند برای ایشان، جنبه ی تکمیلی یا تقویتی داشته باشد؛ اما بداهتاً، دانش آموز، با این انتخاب، بیرون از میدان آموزش تعالیم مذهبی قرار می گیرد.

4 اگر در برنامه ی درسی دانش آموزانی که مایل به شرکت در کلاس درس آموزش تعالیم مذهبی نیستند، ساعات مقرر این درس، در ساعات آغازین یا پایانی برنامه ی درسی، در یک روز، باشد، دانش آموز می تواند؛ به شرط هماهنگی با مسولان مدرسه، و اطلاع خانواده اش، در روز مقرر، دیرتر در مدرسه حاضر شود و یا زودتر مدرسه را ترک نماید.

درس آموزش تعالیم مذهبی در کدام مقطع تحصیلی در مدارس ایتالیا ارائه می شود؟

آموزش تعالیم مذهبی در کشور ایتالیا، برای نیل به سه هدف  عمده ی:

·     یادگیری نظری تعالیم مذهبی

·     کاربست عملی این تعالیم در  زندگی شخصی

·     کمک به حسن معاشرت اجتماعی

از اولین مرحله ی آموزش خارج از خانواده؛ یعنی آموزش های مقدماتی کودکستان( سنین 5 3)؛ آغاز می شود و در دوره ی دبستان، راهنمایی و دبیرستان و حتی دانشگاه ادامه می یابد.

کودکستان و آمادگی:

" آیا مایل هستید که فرزند شما در کلاس درس مذهب کاتولیک شرکت نماید؟ "

این سوالی است که والدین ایتالیایی در فرم ثبت نام فرزندانشان در  کودکستان های ایتالیا مشاهده می نمایند و اگر به این سوال جواب مثبت بدهند، فرزندان شان از آموزش های مذهبی بهره مند می شوند.

آمارها نشان می دهند 95% والدین ایتالیایی به این پرسش پاسخ مثبت داده اند.

این آموزش ها در دوره ی کودکستان و آمادگی، " تربیت مذهبی " نامیده می شود و جزء مواد درسی نمی باشد. به همین دلیل، روش انتقال تربیت مذهبی به انتخاب معلم مربوطه می باشد و از هر واحد آموزشی به واحد دیگر متغیر است.

با این وجود، محورهای کلی آموزش مذهبی برای تمامی معلمین مربوطه در این مقطع مشترک بوده و مکلف به تبعیت از آن می باشند. این محور ها، به شرح زیر می باشند:

·           آشنایی با حضرت مریم (ع).

·           آشنایی با حضرت مسیح (ع).

·           آشنایی مقدماتی با تاریخ زندگی این دو بزرگ وار.

·           آشنایی اجمالی با پیام های این دو بزرگ وار.

به منظور نیل به این اهداف آموزشی، معلمین از سن 3 سالگی، کودکان را با طبیعت و سیر طبیعی موجودات طبیعی در زایش، تکامل، فرسایش و نابودی شان آشنا می سازند. به این نحو، کودک با معنای ساده و اولیه ای از زندگی و مرگ، آشنا می شود.

از رهگذر آشنایی با مفهوم زندگی و مرگ، در گام بعدی، معلمین، خداوند را به عنوان خالق جهان و موجودی که زندگی و مرگ در اختیار اوست، معرفی می نمایند.

در سیر تکاملی تربیت مذهبی در این مقطع آموزشی، وسایل کمک آموزشی نقش بسیار مهمی را ایفا می نمایند. به عنوان مثال: کتاب های مصور، با تصاویر رنگارنگ و زیبا، برای نخستین بار کودک را با تاریخ خلقت انسان و زندگی آدم وحوا و در ادامه، حضرت مسیح و حضرت مریم یا قدیسانی مانند "سن فرانچسکو" که به عنوان قدیس حامی طبیعت و حیوانات، برای کودکان جذاب خواهد بود، آشنا می سازند.

در سایه سار تصویر های زیبا و رنگارنگ، کودک با زندگی حضرت مسیح و حضرت مریم آشنا می شود و پیام های بنیادین این بزرگواران را در قدیمی ترین شکل آموزش؛ یعنی قصه و تصویر سازی؛ دریافت می نماید.

همسو با آموزش تصویری، پیام هایی که کودک از کتاب های مصور فوق الذکر دریافته است، در قالب سرود و ترانه های مذهبی شاد، به او ارائه می شود و کودک در قالب خواندن این سرودها و ترانه های مذهبی، به صورت دسته جمعی و همراه با موسیقی های زیبا، این تعالیم را ملکه ی ذهن خویش می سازد.

آموزه های مذهبی در قالب سرود ها و ترانه هایی که به واسطه ی آهنگین بودن شان بهتر در یاد می مانند، به همراهی موسیقی های زیبا و تاثیر گذار، آن گاه که به صورت جمعی در اعیاد مذهبی مانند عید تولد حضرت مسیح (کریسمس) و عید پاک (پاسکوا) خوانده می شوند، یک احساس مذهبی - اجتماعی شاد را میان کودکان ایجاد می نمایند.

هیچ آموزشی بی مشارکت کامل نیست؛ به همین منظور، کودکان در این مقطع آموزشی، دعوت به کشیدن نقاشی و ساخت کار دستی در مورد زندگی حضرت مسیح می شوند.

این گونه از مشارکت کودکان، به منظور آشنایی با تاریخ زندگی حضرت مسیح و همدلی با این بزرگ وار، ریشه ی دیرین در تاریخ اعیاد مسیحی دارد. به عنوان مثال در ایام عید پاک، کودکان شاد از هدیه گرفتن تخم مرغ های شکلاتی حاوی جایزه، دعوت به رنگ کردن تخم مرغ های واقعی با رنگ های رنگین کمان می شوند و در حین این فعالیت شاد، معلم در قالب قصه، کودکان را با علت رنگ کردن این تخم مرغ ها و جشن پاک آشنا می سازد:

ماجرای مرگ و تولد دوباره ی حضرت مسیح پس از سه روز.

ماجرای تخم مرغ های رنگینی که هر رنگش نماد یک ملت است و کنار هم بودن شان، به این زیبایی، روی یک تخم مرغ گرد مانند زمین، نشان از باور مسیحان به برابری و برادری و دوستی است.

برنامه ریزان آموزشی در کشور ایتالیا، 1 ساعت درس در هفته را برای تربیت مذهبی کودکان کودکستان و آمادگی در نظر گرفته اند ولی نظر به این که معلم مربوطه در کنار تربیت مذهبی، وظیفه ی تربیت اخلاقی و اجتماعی کودکان را نیز بر عهده دارد، مجموعه ی غیر قابل تفکیک آموزش مذهبی-اخلاقی-اجتماعی، در طول دیگر ساعات آموزشی، با حضور نا محسوس معلم ادامه می یابد.

معلم که به ضرورت گاهی متکلم وحده است، در مجال اندک خود برای سخن گفتن، به میزانی که در ایجاد شور و شوق در کودکان توانا باشد و به میزانی که تخم پرسش را در ذهن شاگردان اش بکارد، در طول هفته، پی گیری و سوال برداشت می کند و درس خویش را ادامه می دهد.

برنامه ریزان آموزشی معتقدند، مربی کودکستان، در صورتی در پیاده کردن نقش آموزش مذهبی خود موفق خواهد بود که، این نقش را، از دیگر نقش های آموزشی اش تفکیک و مجزا ننماید و به حضور نا محسوس خود، در طول دیگر برنامه های آموزشی، ادامه دهد و وجه نظری آموزش خود را به مشارکت عملی کودکان، در قالب فعالیت های گروهی و ترتیب دادن بازی های دست جمعی، که ما حصل آن، ملکه شدن معانیی مانند دوستی و دوست داشتن و کمک رسانی و همبستگی و بخشش، در جان کودک باشد؛ تبدیل نماید.

 هدایت روان های کودکانه، از پیچ وخم های این مسیر آموزشی، عملی بس خطیر است. به عنوان مثال، مربی باید مراقب باشد، بحث از معجزات حضرت مسیح را، در این مقطع سنی حد المقدور پیش نکشد، برای این که، در ذهن کودکانه، تفکیک میان معجزه و جادو بسیار دشوار است.

 

مثالی دیگر: برای کودکان، در این مقطع تحصیلی، آشنایی با سایر مذاهب، زود و گیج کننده به نظر می رسد و در برنامه ی اصلی مربی قرار ندارد؛ اما در کشوری مانند ایتالیا، با تعداد بسیار زیاد مهاجران، همواره ممکن است در کلاس درس کودکانی از سایر مذاهب حضور داشته باشند. این کودکان ممکن است برای نمونه، فرهنگ غذایی متفاوتی با کودکان کاتولیک کلاس داشته باشند، این تفاوت ممکن است برای کودکان کاتولیک کلاس، سوال بر انگیز باشد؛ در این شرایط، مربی موظف است شرح مختصری از آن مذهب دیگر ارایه نماید و روح احترام به عقاید مذاهب دیگر را در کودکان زنده نماید.

اگر این گفته ی روان شناسان صحیح باشد که چهار چوب اصلی شخصیت ما در کودکی شکل می گیرد، اهمیت آموزش مذهبی در این مقطع، اهمیت ساخت این چهارچوب از حیث مذهبی و اخلاقی است.

دبستان:

چهار چوب از پیش حاضر شخصیت مذهبی-اخلاقی کودک که در دوره ی کودکستان فراهم آمده است، با 1 ساعت برنامه ی آموزش مذهبی در طول هفته، در دوره ی دبستان، به اصطلاح خراطان،  پرداخت می شود.

ضمن پی گیری برنامه های آموزشی سابق، در این دوره، تأکید بیشتر بر تکمیل تاریخچه ی مسیحیت و آشنایی بیشتر با آموزه های مذهبی اخلاقی حضرت مسیح می باشد.

کودک که سابق بر این، به وساطت تصاویر و آواها، با زندگی و آموزه های حضرت مسیح آشنا شده است؛ در این مقطع، بی واسطه و برای نخستین بار در حیات دینی اش، در قالب آموزش روش صحیح مطالعه ی کتاب مقدس، برای مواجه ی بی واسطه با متون مقدس مسیحی، آماده می گردد.

مقطع راهنمایی:

این مقطع تحصیلی، در جریان آموزش مذهبی در کشور ایتالیا، مقطعی حساس است. به واسطه ی این حساسیت، در برنامه ی آموزشی این کشور، 1 ساعت به ساعات آموزشی این درس در مقایسه با مقطع دبستان، اضافه می گردد و مفاد درسی، با زمان بندی 2 ساعت در هفته، ارائه می گردد.

حساسیت این مقطع از آن جهت است که در جریان مطالعه ی تکمیلی تاریخ مسیحیت، ضرورت معرفی مسیحیت به عنوان عهد جدید، در بطن آیین یهود و عهد عتیق پیش می آید. در این مقطع حساس برای نخستین بار  به طور صریح، مساله ی "یک دین دیگر" مطرح می شود که راه را برای معرفی این دین و دیگر ادیان و اصول و ارزش هایشان، می گشاید.

به موازات این بحث، در این مقطع، تاریخ  کلیسا به مثابه "خانواده ی جهانی مسیحیان" همراه با بحث "سازمان کلیسا"، به دانش آموز معرفی می شود.

آشنایی موازی و برنامه ریزی شده ی دانش آموز با سایر مذاهب و مذهب خود؛ به عنوان مذهب کاتولیک؛ راهی جز پرسش از نسبت مذهب خود با سایر مذاهب و فرهنگ ها  برای وی باقی نمی گذارد.

در جهان ارتباطات ناگزیر امروز، آموزش حسن هم جواری و حسن ارتباط، بخشی مهم از آموزش و پرورش محسوب می شود؛ به همین منظور، در کشور ایتالیا، برنامه ریزی آموزشی درباره ی رابطه میان " خانواده ی جهانی کلیسا" و دیگر ادیان، در بر گیرنده ی شناخت شباهت ها و تفاوت ها و آموزش روح برابری و دوستی بر پایه ی شباهت ها و احترام به تفاوت ها است.

دانش آموز در این مقطع باید بیاموزد که یکی از کلی ترین مفاهیم بشری، مفهوم زندگی است. برنامه ریزان آموزشی معتقدند که، اگر معنی و مفهوم زندگی؛ به عنوان کلی ترین اشتراک انسانی؛ برای نوجوانان روشن گردد، ایشان با روح مسیحیت که همانا شفقت و صلح و احترام به زندگی و به عبارت ساده تر، زندگی کردن و به زندگی دیگری اجازه دادن است، آشنا خواهند شد.

دبیرستان:

در خلال 1 ساعت برنامه ی هفتگی آموزش مذهبی در دبیبرستان های ایتالیا، به تفکیک سال های تحصیلی، برنامه ی آموزشی ذیل ارائه می گردد:

سال اول: در ادامه ی سیر آشنایی با مذاهب دیگر، دانش آموز با تاریخ یهود و اسلام وآیین بودایی آشنا می شود و دانش خود را در مورد کتاب مقدس مسیحیان، گسترش می بخشد.

سال دوم: در کنار آشنایی با مسیح، نظر به حساسیت این سن برای دانش آموز و مسائل مبتلا به دوره ی بلوغ، عمده ی مباحث، معطوف به مشکلات جوانان در این سن و آموزه ها و راه کار های مذهب کاتولیک برای پاسخ گویی به این مشکلات می باشد.

به این نحو، در این مقطع آموزشی، آموزه های مذهبی از مرحله ی نظری فراتر رفته و به حل مسائل واقعی زندگی روزمره ی دانش آموز کمک می کند.

سال سوم: دانش آموزان سال سوم، مطالعات کلیسا شناسی، اعم از تاریخ و سازمان کلیسا به عنوان یکی از نهاد های قدیمی، فعال و تاثیر گذار جوامع مسیحی را باز می شناسند و با تاریخ قدیسین مورد تایید کلیسا آشنا می شوند.

سال چهارم: دانش آموزان در سایه ی داده های نظری، که در سال های گذشته، در باره ی تاریخ و آموزه های مسیحیت به کف آورده اند، در برنامه ی آموزشی این سال، که بیشتر به صورت بحث آزاد بر گزار می شود، می کوشند از مسیحیت به عنوان جهان بینی خویش، برای تجزیه و تحلیل و پاسخ گویی به مسائل روز، مانند مساله ی سقط جنین،یا مسأله ی به اتمام رساندن زندگی افرادی که در زندگی نباتی به سر می برند و ... بهره جویند.

سال پنجم: در نتیجه ی شوراهای واتیکان در باره ی برنامه ی آموزش مذهبی که در فاصله ی سال های 1965-1962 برگزار گردید، دروس مذهبی تنها نباید به نیایش توجه نمایند و نسبت به مسائل دنیای امروز بی تفاوت باشند. هدف از آموزش مذهبی پیشرفته باید تربیت مسیحیانی باشد که نسبت به مسائل دنیای امروز بی تفاوت نیستند و نظر کلیسا را در رابطه با اجتماع، اهمیت خانواده و ارتباطات بین المللی و اقتصاد و سیاست و ... می پژوهند و به کار می بندند.

به عنوان مثال، پرسش این است: آیا مطابق اخلاق کار کاتولیک، یک پزشک اجازه دارد زندگی یک بیمار را ولو به خواست خود بیمار و یا وابستگانش پایان دهد؟

دانش آموزان در جریان گفتگوهای مستمر در جلسات کلاسی با هدایت معلم مربوطه، در نهایت در خواهند یافت که از دیدگاه مذهب کاتولیک، وظیفه ی یک پزشک درمان یا کاهش درد بیمار است و مطابق این مذهب، اجازه ی خاتمه بخشیدن به جان یک انسان را ندارد.

 

روش تدریس:

بر اساس تحقیقاتی که در سال های اخیر به انجام رسیده است، شیوه های نوینی برای تدریس دروس مذهبی، در مدارس ایتالیا، به کار برده می شود. بر مبنای این شیوه ها، تدریس آموزه های مذهبی، به صورت گفتگو با نظارت معلم مربوطه و مشارکت دانش آموزان و تجزیه و تحلیل این گفتگو ها در جمع، صورت می پذیرد.

شیوه ی ارزیابی دروس مذهبی در مدارس ایتالیا:

در کشور ایتالیا، امتحانات نهایی به صورت کتبی و شفاهی از تمامی مواد درسی به استثناء دروس مذهبی صورت می گیرد و آموزگاران این درس در امتحانات نهایی حضور ندارند.

علی رغم این که این درس فاقد امتحان پایانی است و نمره ی مربوط به آن در معدل نهایی دانش آموز محاسبه نمی شود، کارنامه ی مخصوص به خود را دارد که از کارنامه ی سایر دروس مجزا می باشد.

در این کارنامه که ارزیابی آن توسط معلم مربوطه، بر مبنای میزان مشارکت دانش آموز در فعالیت ها، صورت می گیرد، به جای نمره از شاخص های طبقه بندی کیفی، یعنی عالی، خوب، متوسط و .... برای ارزیابی استفاده می شود.

آموزگاران دروس مذهبی:

برخلاف گذشته، آموزگاران دروس مذهبی الزاماً باید از میان فارغ التحصیلان دانشگاه های کاتولیک در یکی از رشته های فرهنگ علوم مذهبی و یا خداشناسی باشند.

این تصمیم به منظور به کارگیری معلمین تحصیل کرده و با معلومات روز، اتخاذ گردیده است؛ اما بنا بر نظر برنامه ریزان دروس مذهبی در مدارس ایتالیا، یک معلم دروس مذهبی باید به لحاظ فردی نیز به عنوان الگوی عملی دانش آموزان، فردی با ایمان و دارای خصوصیات اخلاقی قابل قبول باشد. به همین منظور، این فرد باید مورد تائید اسقف محل نیز قرار بگیرد.

نظارت ها در مورد معلمین دروس مذهبی با شدت هر چه بیشتر انجام می شود، به عنوان مثال اگر ازدواج یکی از این معلمین منجر به طلاق گردد، ممکن است به این واسطه، کار خود را از دست بدهد.

نظر به این که بخش عمده ای از آموزش های مذهبی در مدارس ایتالیا، مربوط به تجزیه و تحلیل مسائل روز دنیا از چشم انداز مذهب کاتولیک می باشد، این معلمین موظف می باشند هر ساله در کلاس های آموزشی ویژه ای شرکت نموده و علاوه بر به روز آمد سازی اطلاعات خویش، از قوانین جدید و تغییرات در نحوه ی آموزش دروس مذهبی اگاهی کسب نمایند.

نظر به گزینش های دشواری که برای انتخاب معلمین دروس مذهبی وجود دارد، همواره در مدارس ایتالیا، تعداد معلمین مذهبی بسیار کمتر از معلمین دیگر دروس می باشد. این مساله حجم کار و مسولیت کاری این معلمین را افزلیش می دهد، اما در ازاء دشواری کاری، حقوق این معلمین از معلمین دیگر بیشتر است.

  

دانشگاه:

در کشور ایتالیا، از نقطه نظر مذهبی، دانشگاه ها را به دو دسته می توان تقسیم نمود:

1.                دانشگاه های دولتی.

2.                دانشگاه های کاتولیک.

دانشگاه های دولتی:

پس از اتمام دوره ی دبیرستان، در دانشگاه های دولتی ایتالیا، آموزش های مذهبی، محدود به ارائه ی برخی واحد های درسی مرتبط با این آموزه ها می شود. این دروس صرفاً در برخی از رشته های تحصیلی ارائه می شوند و همواره به نحوی در برنامه های درسی و گروه بندی دروس جای گرفته اند که انتخاب آن ها توسط دانشجو، آزادانه و منوط به تمایل وی باشد.

دروس فوق الذکر، در رشته های تحصیلی و گرایش های مختلف، محتوای یکسانی ندارند و سرفصل این دروس از یک مرکز دانشگاهی به مرکز دیگر، می تواند متفاوت باشد.

اگر کسی مایل به مطالعه ی بیشتر در زمینه ی علوم مذهبی و دین شناسی و یا اختصاصاً آموزه های مذهب کاتولیک باشد، می تواند در برخی دانشگاه های دولتی نیز، این رشته ها را تعقیب نماید.

دانشگاه های کاتولیک:

دانشگاه های کاتولیک در کشور ایتالیا دارای کنکور ورودی بوده و در امتحانات ورودی این دانشگاه ها، سوالات مذهبی نیز وجود دارد.

 هم چنین، دانشجویان این دانشگاه ها موظف به شرکت در کلاس های دروس مذهبی و پشت سر نهادن امتحانات این دروس، برای فارغ التحصیلی می باشند.

نظر به مذهبی بودن این دانشگاه ها، سازمان های وابسته به آن ها نیز به شیوه ی مذهبی اداره می شوند.

به عنوان مثال: خوابگاه های این دانشگاه ها عمدتاً تحت پوشش واتیکان بوده و خوابگاه هایی که برای خانم های دانشجو سازمان دهی شده است توسط خواهران روحانی اداره می شوند و در این خوابگاه ها مراسم مذهبی با شرکت همه ی دانشجویان، یک بار در هفته با حضور پدر روحانی به انجام می رسد.

سخن پایانی:

برنامه ریزی آموزشی در هر کشور، بستره ی تاریخی؛ اجتماعی؛ فرهنگی خاص به خود را دارا است. اگر مشاهده می شود که برنامه ریزان آموزش های مذهبی در کشور ایتالیا، بهره گیری از این آموزش ها را به تمایل دانش آموز و والدین وی موکول می نمایند؛ یا این که، با ترفند های آموزشی مختلف سعی دارند لا اقل حضور دانش آموزان را به صورت مخاطبین آزاد در این کلاس ها حفظ نمایند و... ازیک سو، ریشه در تحولات تاریخی چند قرن اخیر اروپا و ایتالیا دارد و از سوی دیگر به شناخت برنامه ریزان آموزشی از ضرورت آموزش های دینی برای جامعه اروپایی امروز مربوط می شود.

ضرورت و حساسیت آموزش ها ی مذهبی، برنامه ریزی دقیق و حساب شده و بهره گیری از تمام امکانات و روز آمد سازی وسایل جنبی و دانش آموزشی را می طلبد، اما در کشوری مانند ایتالیا که از یک سو با تجربه ی "قرون وسطی" در اروپا و خاطرات آن، مستعد دین گریزی می باشد؛ و از سوی دیگر، در فضای بحران های اخلاقی؛ فرهنگی؛ اجتماعی دهه های اخیر اروپا، ضرورت بازگشت به آموزش های مذهبی را به عنوان یک گزینه ی رهایی بخش از بحران، در دستور کار خود دارد، این آموزش ها و برنامه ریزی برای آن ها، جایگاه ویژه ای می یابد.

برنامه ریزان آموزشهای مذهبی ایتالیا - کشوری که واتیکان را در آغوش دارد - از یک سو می کوشند با ارائه ی دروس آموزش های مذهبی؛ به عنوان یک درس انتخابی که نمره ی آن در کارنامه ی تحصیلی دانش آموز لحاظ نمی شود؛ حس دین گریزانه ی جوانان ایتالیایی را تحریک ننمایند و ازسوی دیگر، نظر به ضرورت این آموزش ها در جامعه ی امروز ایتالیا، با بهره گیری از تمامی امکانات جانبی و وسایل کمک آموزشی و ترفند های روان شناختی-آموزشی، این آموزش ها را در حد امکان به دانش آموزان منتقل نمایند.

جستجو
جستجوی پیشرفته جستجوی وب
تازه ها
ثبت نام در چهلمین دوره آموزش زبان فارسی

آدرس فیس بوک رایزنی فرهنگی

اینستاگرام  رایزنی فرهنگی

کانال تلگرام رایزنی

سفارت جمهوری اسلامی ایران - رم

دستاوردهاي انقلاب

صفحه رایزنی فرهنگی در یوتیوب

حج ابراهیمی

گزارش های تصویری حمید معصومی نژاد در فیسبوک

ايرانيان خارج از کشور

واحد مرکزی خبر

پرتال ایران

زبان فارسي

فارسي بياموزيم

مؤسسه اسلامي امام مهدي (عج)
نظرسنجی
نظرسنجي غير فعال مي باشد
آمار بازدیدکنندگان
بازدید این صفحه: 4898
بازدید امروز : 78
بازدید این صفحه : 1291347
بازدیدکنندگان آنلاين : 2
زمان بازدید : 2.0781

صفحه اصلی|ايران|اسلام|زبان و ادبيات فارسی|سوالات متداول|تماس با ما|پيوندها|نقشه سايت